سیاتیک چیست؟ عصب است یا رگ؟ همه چیز درباره علائم و درد سیاتیک

شهریور ۱۱, ۱۴۰۴
سیاتیک چیست

سیاتیک یک عصب است که از بخش پایینی کمر شروع شده و تا داخل پاها ادامه دارد. هر عاملی که در طول مسیر روی این عصب فشار بیاورد، مثل آسیب مهره‌ها یا گرفتگی عضلات، می‌تواند باعث تحریک و درد سیاتیک شود. این درد معمولاً به شکل تیرکشنده بروز می‌کند و گاهی همراه با گزگز یا بی‌حسی در لگن و پاهاست. بیشتر مواقع فقط یک پا درگیر می‌شود، اما در موارد نادر هر دو پا تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

در بسیاری از افراد، درد سیاتیک طی چند هفته خودبه‌خود بهتر می‌شود. با این حال اگر علائم بیش از ۶ هفته ادامه پیدا کند یا با مشکلاتی مثل ضعف شدید پا، یا تب و لرز شبانه همراه باشد، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

سیاتیک چیست؟ عصب یا رگ

سیاتیک چیست؟ عصب یا رگ

سیاتیک یک عصب است و نقش حیاتی در حرکت عضلات ران و ساق پا ایفا می‌کند. این عصب همچنین مسئول انتقال پیام‌های حسی از پشت ساق و کف پا است. به همین دلیل، هرگونه آسیب یا فشار بر عصب سیاتیک می‌تواند هم عملکرد حرکتی پا را مختل کند و هم باعث بروز علائمی مانند درد تیرکشنده، گزگز یا بی‌حسی در اندام تحتانی شود.

عصب سیاتیک از به‌هم‌پیوستن چند رشته عصبی در قسمت پایینی ستون فقرات و لگن تشکیل می‌شود. این عصب از لگن و باسن عبور کرده، در پشت ران و ساق پا ادامه پیدا می‌کند و در نزدیکی زانو به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شود.

مهره‌های پایینی ستون فقرات

عصب سیاتیک از داخل مهره‌های پایینی ستون فقرات، از مهره‌های کمری L4 و L5 و مهره‌های لگنی S1 تا S3 عبور می‌کند. در صورتی که هر یک از مهره‌های کمری یا لگنی آسیب ببینند و بر عصب سیاتیک فشار وارد کنند، درد در بخش‌های مختلف پا احساس می‌شود. الگوی انتشار درد بسته به محل آسیب متفاوت است (منبع):

آسیب به عصب مهره

  • آسیب به عصب مهره L4 : درد در بخش داخلی ساق پا احساس می‌شود.
  • آسیب به عصب مهره L5 : درد در بخش خارجی ساق پا بروز می‌کند.
  • آسیب به عصب مهره S1 : درد در ناحیه کف پا ایجاد می‌شود.
  • آسیب به عصب مهره S2 : درد در ناحیه خارجی باسن و امتداد پشت پا حس می‌شود.
  • آسیب به عصب مهره S3 : درد در بخش داخلی باسن و ران پا ظاهر می‌شود.
خبر خوب این است که بیشتر افراد مبتلا به سیاتیک، در عرض ۴ تا ۶ هفته بدون هیچ درمان خاصی و حتی بدون عوارض طولانی‌مدت، خوب می‌شوند.

درد و علائم سیاتیک چگونه احساس می‌شود؟ 

درد و علائم سیاتیک

درد سیاتیک وقتی عصب سیاتیک تحت فشار یا التهاب قرار بگیرد، ایجاد می‌شود. این درد معمولاً از پایین کمر یا باسن شروع می‌شود و به پشت پا تیر می‌کشد. بعضی وقت‌ها همراه این درد، افراد حس‌هایی مثل سوزن‌سوزن شدن، بی‌حسی یا ضعف پا را هم تجربه می‌کنند. ضعف پا می‌تواند با کمبود برخی مواد مغذی تشدید شود؛ مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین‌های گروه B، پروتئین کافی، منیزیم و امگا ۳ (مثل گوشت، تخم‌مرغ، لبنیات، حبوبات، مغزها و ماهی) به تقویت عصب و عضلات پا کمک می‌کند.

علائم سیاتیک

در صورتی که فشار به عصب سیاتیک بیشتر از ۶ تا ۸  هفته ادامه داشته باشد خطر بروز عوارض مختلفی مثل؛ شدت گرفتن تدریجی درد، احساس بی‌حسی یا گزگز در پا، کاهش توان یا ضعف عضلانی، اختلال در کنترل ادرار و مدفوع، و در موارد نادر، آسیب پایدار و دائمی به عصب باشند. تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب می‌تواند از پیشرفت این عوارض جلوگیری کند. به همین دلیل، مراجعه به پزشک در صورت تداوم یا تشدید علائم اهمیت بسیار زیادی دارد.

سیاتیک در یک پا یا در هر دو پا

معمولاً درد سیاتیک فقط در یک پا است، ولی در موارد نادر می‌تواند هر دو پا را درگیر کند. در حالت اول که شایع‌تر است، به آن سیاتیک یک‌طرفه گفته می‌شود، اما اگر هر دو پا همزمان دچار درد، گزگز یا بی‌حسی شوند، آن را سیاتیک دوطرفه می‌نامند که اغلب بیانگر وجود مشکل جدی‌تر در ستون فقرات یا ریشه‌های عصبی است.

سیاتیک یک طرفه

درد تیرکشنده‌ای که فقط در یک پا (چپ یا راست)

سیاتیک دو طرفه

درد همزمان در هر دو پا

سیاتیک یک طرفه

سیاتیک یک طرفه

بیماران مبتلا به سیاتیک معمولاً دچار درد یک‌طرفه در ناحیه ستون فقرات کمری (پایین کمر) می‌شوند که اغلب به اندام همان سمت انتشار می‌یابد.

سیاتیک پای راست معمولاً بیشتر از سمت چپ درگیر می‌شود. دلیل آن این است که اغلب افراد در فعالیت‌های روزمره مانند ایستادن، نشستن یا بلند کردن اجسام، فشار بیشتری را بر سمت راست بدن وارد می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود فشار روی عصب سیاتیک راست بیشتر احساس شود.

سیاتیک یک طرفه می‌تواند ناشی از علت‌های گوناگونی باشد و شناخت میزان شیوع و سازوکارهای هر یک از این علل برای انتخاب رویکردهای تشخیصی و درمانی مناسب اهمیت فراوانی دارد. علت‌های شایع سیاتیک یک طرفه در زیر آمده است:

بیرون‌زدگی دیسک کمری
شروع درد از کمر، انتشار به باسن و تمام پا

با خم شدن درد بیشتر می‌شود

تنگی سوراخ بین‌مهره‌ای

درد در ناحیه باسن و انتشار به کل پا

با ایستادن و راه‌رفتن طولانی بدتر می‌شود

سندروم پریفورمیس

شروع از عمق باسن؛ انتشار به ران پا

نشستن طولانی یا دویدن علائم را بیشتر می‌کند

بیرون‌زدگی دیسک کمری

بیرون‌زدگی دیسک کمری شایع‌ترین علت بروز سیاتیک یک‌طرفه است و حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد موارد درگیری ریشه عصبی سیاتیک را شامل می‌شود (منبع).

ستون فقرات از مهره‌های استخوانی روی هم تشکیل شده و بین هر دو مهره، دیسک‌های بین‌مهره‌ای به‌عنوان بالشتک‌های انعطاف‌پذیر قرار دارند. این دیسک‌ها دارای یک بخش مرکزی ژله‌ای هستند که نقش مهمی در جذب فشار، ایجاد انعطاف‌پذیری و محافظت از نخاع و اعصاب ایفا می‌کنند.

با افزایش سن، یا به دنبال فشار ناگهانی در فعالیت‌های ورزشی و کاری، دیسک ممکن است دچار پارگی شود و ماده ژله‌ای درون آن به بیرون نشت کند. این نشت که به آن بیرون‌زدگی دیسک می‌گویند می‌تواند به ریشه عصب سیاتیک فشار وارد کرده و موجب درد در ناحیه لگن و پا شود. بیشترین موارد درگیری معمولاً در سطوح L4-L5 و L5-S1 دیده می‌شود و درد آن در بخش ساق یا کف پا احساس می‌شود.

علت‌های بیرون‌زدگی دیسک

علت‌های بیرون‌زدگی دیسک که به فشار بر عصب سیاتیک منجر می‌شوند، اغلب با سبک زندگی فرد ارتباط دارند. برخی عوامل به‌صورت تدریجی زمینه‌ساز این مشکل می‌شوند، مانند کم‌تحرکی، ضعف عضلات کمر و شکم، چاقی و اضافه‌وزن یا سیگار کشیدن که با کاهش جریان خون و تغذیه دیسک، آن را خشک و شکننده می‌کنند (منبع).

در مقابل، عوامل لحظه‌ای نیز وجود دارند که می‌توانند به‌طور ناگهانی بیرون‌زدگی دیسک را ایجاد کنند؛ مثل بلند کردن اجسام سنگین، چرخش ناگهانی تنه هنگام بلند کردن بار، حرکات تکراری خم‌شدن و چرخش (مانند کارگران انبار یا وزنه‌برداران)، فعالیت‌های یدی سنگین، سقوط یا تصادف.

در بیشتر موارد بیرون‌زدگی دیسک با دارو و فیزیوتراپی کنترل می‌شود؛ اما اگر بیرون‌زدگی دیسک شدید باشد و فشار زیادی به عصب وارد کند، پزشک ممکن است انجام جراحی را توصیه کند. در این شرایط هدف جراحی برداشتن فشار از روی عصب و جلوگیری از آسیب دائمی است. مزایا و معایب جراحی دیسک کمر را می‌توانید اینجا بخوانید.

تنگی سوراخ بین‌مهره‌ای

یکی دیگر از دلایل مهم سیاتیک تنگی سوراخ بین‌مهره‌ای است؛ جایی که مسیر خروج عصب از ستون فقرات باریک می‌شود و فشار مستقیم روی عصب وارد می‌آید. این وضعیت اغلب به‌دلیل تشکیل ضخیم شدن لیگمان‌ها یا آرتروز مفاصل فاست ایجاد شده و بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال رخ می‌دهد.

در این حالت برخلاف بیرون‌زدگی دیسک، درد ناشی از این عارضه هنگام ایستادن و راه‌رفتن طولانی بدتر می‌شود، اما با نشستن یا خم شدن به جلو به‌طور موقت تسکین پیدا می‌کند.

معاینه سیاتیک ناشی از بیرون‌زدگی دیسک کمر و تنگی سوراخ بین‌مهره‌ای

برای معاینه سیاتیک پزشک تست پای صاف را انجام می دهد. در این روش پزشک بیمار را به پشت می‌خواباند و پای او را صاف بالا می‌برد. اگر بین ۳۵ تا ۷۵ درجه بالا بردن پا، درد تیرکشنده به پا ایجاد شود، احتمال بیرون‌زدگی دیسک و سیاتیک زیاد است.

معاینه سیاتیک
سندروم پریفورمیس

عضله پریفورمیس (Piriformis) عضله‌ای کوچک است که از لگن آغاز شده و از بالای ران عبور می‌کند؛ درست در همان نقطه‌ای که عصب سیاتیک از زیر آن یا در برخی افراد حتی از میان آن می‌گذرد.

هنگامی که این عضله دچار گرفتگی، سفتی یا تغییرات ساختاری شود، می‌تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کرده و علائمی مشابه بیرون‌زدگی دیسک ایجاد کند. این وضعیت حدود ۱۵ درصد موارد سیاتیک را تشکیل می‌دهد و اغلب با گرفتگی یا بزرگ شدن عضله مرتبط است (منبع).

اگرچه علائم بیرون‌زدگی دیسک و سندرم پریفورمیس بسیار شبیه هم هستند؛ اما تفاوت اصلی در محل شروع درد است؛ به‌طوری‌که در سندرم پریفورمیس درد بیشتر از ناحیه باسن آغاز می‌شود، در حالی که در بیرون‌زدگی دیسک منشأ درد معمولاً کمر است.

گرفتگی عضله پریفورمیس

عوامل مختلفی می‌توانند باعث گرفتگی عضله پریفورمیس و در نتیجه فشار بر عصب سیاتیک شوند. این مشکل در افرادی که مدت طولانی می‌نشینند، مانند رانندگان یا کارمندان، بیشتر دیده می‌شود.

یکی از نمونه‌های شناخته‌شده آن سندرم کیف پول است؛ یعنی وقتی فرد کیف پول خود را در جیب عقب می‌گذارد و روی آن می‌نشیند، عضله پریفورمیس تحت فشار قرار می‌گیرد و عصب سیاتیک را درگیر می‌کند.

همچنین دوندگان و ورزشکارانی که عضلات لگن و باسنشان بیش از حد کار می‌کشند، و افرادی که دچار حرکات ناگهانی لگن مانند زمین خوردن یا چرخش شدید می‌شوند، بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند.

 

برای تشخیص گرفتگی عضله پریفورمیس معمولاً از تست FAIR استفاده می‌شود.

۱- در این تست، بیمار روی پهلوی پای سالم خود دراز می‌کشد.

۲- پزشک پای دردناک را طوری خم می‌کند که ران با بدن زاویه ۹۰ درجه بسازد.

۳- سپس ساق همان پا را به سمت بالا و عمود فشار می‌دهد.

اگر در این وضعیت فرد در ناحیه باسن احساس درد کند یا درد به پشت ران تیر بکشد، احتمال زیاد علت درد سیاتیک او گرفتگی عضله پریفورمیس است.

درمان سندرم پریفورمیس شامل داروهای ضدالتهاب و شل‌کننده عضلات، تزریق و آمپول‌های تخصصی در موارد شدید، پمادهای موضعی برای کاهش درد، و همچنین ماساژ و تمرین‌های کششی استاندارد است. توضیحات کامل و معرفی تمرین‌های مناسب را می‌توانید مقاله بهترین دارو، آمپول و پماد برای گرفتگی رگ سیاتیک+معرفی ورزش و ماساژ را بخوانید.

علت‌های کمتر شایع

شایع‌ترین علل بروز سیاتیک یک‌طرفه شامل بیرون‌زدگی دیسک کمری و سندرم پریفورمیس هستند، اما عوامل دیگری نیز وجود دارند که هرچند نادر هستند، می‌توانند با ایجاد فشار بر عصب سیاتیک منجر به بروز علائم شوند.

از جمله این عوامل می‌توان به تومور یا کیست ستون فقرات یا خود عصب سیاتیک اشاره کرد که با رشد خود به‌طور مستقیم بر عصب فشار وارد می‌کنند.

همچنین در برخی بیماران، عمل‌های جراحی یا خونریزی در ناحیه لگن و کمر می‌توانند منجر به فشردگی عصب شوند.

در چنین مواردی، صرفاً اتکا به علائم بالینی کافی نیست و اغلب نیاز به تصویربرداری‌های پیشرفته مانند MRI یا CT اسکن وجود دارد تا علت دقیق فشردگی یا آسیب عصب مشخص شود و درمان مناسب انتخاب گردد.

سیاتیک دو طرفه

سیاتیک دو طرفه

سیاتیک دوطرفه پدیده‌ای نادر است که معمولاً در ارتباط با بیماری‌های مرکزی ستون فقرات دیده می‌شود. در این وضعیت، فشار بر روی چندین ریشه عصبی در کانال مرکزی وارد می‌شود و در نتیجه، علائم به‌صورت همزمان در هر دو اندام تحتانی بروز می‌کند. علت‌های شایع سیاتیک دوطرفه در زیر آمده است:

تنگی کانال نخاعی کمری
کمردرد همراه با درد و سنگینی در هر دو پا

تشدید علائم با: راه رفتن یا ایستادن طولانی

کاهش علائم با: نشستن یا خم شدن به جلو

سندروم دم‌اسبی

درد تیرکشنده ناگهانی و شدید در هر دو پا

بی‌حسی اطراف کشاله ران و اندام تناسلی

ضعف شدید یا فلج ناگهانی پاها

تنگی کانال نخاعی کمری

تنگی کانال نخاعی (Spinal Canal Stenosis) زمانی رخ می‌دهد که فضای داخلی کانال ستون فقرات باریک شده و به نخاع یا ریشه‌های عصبی فشار وارد می‌شود. اگر این تنگی در ناحیه کمری و لگنی اتفاق بیفتد، می‌تواند عصب سیاتیک را تحت فشار قرار دهد.

در تنگی کانال نخاعی، درد اغلب در هر دو پا احساس می‌شود، هنگام ایستادن و راه رفتن طولانی شدت می‌گیرد، اما با نشستن یا خم شدن به جلو کاهش پیدا می‌کند. علاوه بر درد تیرکشنده در پاها، بیماران معمولاً دچار گزگز و بی‌حسی نیز می‌شوند.

تنگی کانال نخاعی بیماری فرسایشی و وابسته به سن است و بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال دیده می‌شود. اما سبک زندگی، مثل نشستن یا ایستادن طولانی، چاقی و کم تحرکی روند تنگ شدن کانال را سریع‌تر می‌کنند.

روش قطعی تشخیص، تصویربرداری MRI است. بهترین روش محسوب می‌شود چون دقیقاً نشان می‌دهد فضای کانال چقدر تنگ شده و کدام ریشه‌های عصبی درگیرند. در موارد خاص، سی‌تی اسکن یا رادیوگرافی ساده برای بررسی تغییرات استخوانی و لغزش مهره‌ها به کار می‌رود.

پس از تشخیص پزشک، درمان سیاتیک بسته به شدت بیماری متفاوت است. در مراحل خفیف‌تر معمولاً داروهای خوراکی یا تزریق آمپول برای کاهش درد و التهاب تجویز می‌شود، اما در صورتی که علائم شدید باشند و به این روش‌ها پاسخ ندهند، جراحی تنگی کانال نخاعی به‌عنوان گزینه بعدی مطرح خواهد بود.

سندروم دم‌اسبی

سندرم دم‌اسبی یکی از اورژانس‌های مهم ستون فقرات است که در اثر فشار شدید و ناگهانی بر ریشه‌های پایینی نخاع، جایی که عصب سیاتیک عبور می‌کند، ایجاد می‌شود. این وضعیت معمولاً به‌دلیل بیرون‌زدگی بزرگ و حاد دیسک کمر، خونریزی، تومور یا تنگی شدید کانال نخاعی رخ می‌دهد.

علائم اولیه این عارضه درد تیرکشنده است و معمولاً در هر دو پا احساس می‌شود که با حرکت یا جابه‌جایی شدت می‌گیرد. پس از آن ممکن است نشانه‌هایی جدی‌تر مانند بی‌حسی در کشاله ران و اندام تناسلی، ضعف یا حتی فلج پاها و بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع ظاهر شود.

در صورت بروز هر یک از این علائم باید فوراً به اورژانس مراجعه کرد، زیرا طی ۴۸ ساعت ممکن است شدت درد کمتر شود و این تصور ایجاد شود که بیماری رو به بهبود است؛ در حالی‌که در واقع عصب در حال تخریب است و تأخیر در درمان می‌تواند به فلج دائمی منجر شود.

علل کمتر شایع

سندرم پریفورمیس دوطرفه حالتی نادر است که در آن هر دو عضله پریفورمیس با گرفتگی یا ضخیم‌شدگی روی عصب‌های سیاتیک فشار وارد می‌کنند. این وضعیت با درد و بی‌حسی دوطرفه در پاها، ضعف عضلانی و تشدید درد هنگام نشستن یا حرکات لگنی همراه است.

 برای تشخیص، علاوه بر معاینه بالینی، تست‌های فیزیکی مانند FAIR و در صورت نیاز تصویربرداری MRI یا سونوگرافی عضلات به‌کار می‌روند تا از سایر علل سیاتیک تشخیص داده شود.

کیست مفصل فاست دوطرفه هم زمانی رخ می‌دهد که در هر دو سمت مهره‌ها کیست پر از مایع ایجاد شود و با تنگی کانال نخاع یا فشار بر ریشه‌های عصبی همراه گردد. بیماران معمولاً دچار کمردرد مزمن، درد تیرکشنده یا بی‌حسی پاها می‌شوند که هنگام ایستادن یا راه رفتن طولانی تشدید می‌شود.

تشخیص این عارضه بیشتر با MRI و در برخی موارد CT اسکن امکان‌پذیر است که می‌تواند محل و شدت فشار بر نخاع یا اعصاب را نشان دهد.

هر دردی سیاتیک نیست 

نکته مهم این است که هر درد در کمر یا پا را نمی‌توان سیاتیک نامید؛ سیاتیک تنها زمانی رخ می‌دهد که خود عصب سیاتیک یا ریشه‌های عصبی تشکیل‌دهنده آن درگیر شوند. با این حال، برخی شرایط وجود دارند که علائمی شبیه سیاتیک ایجاد می‌کنند اما منشأ آن‌ها ریشه‌های عصبی کمری نیست.

درد مفصل ساکروایلیاک

درد در لگن و پهلو

تشدید علائم با: نشستن یا دراز کشیدن

کاهش علائم با: نشستن یا دراز کشیدن

بیماری نخاعی گردنی

شروع درد در گردن و دست‌ها، سپس انتشار به پاها

احساس سنگینی، گرفتگی و سفتی در هر دو پا

عفونت باکتریایی عضلات لگن و ران

درد تیر کشنده در یک پا یا هردوپا

تورم موضعی، تب، احساس گرما در محل درد

درد مفصل ساکروایلیاک

مفصل ساکروایلیاک (Sacroiliac joint یا SIJ) نقطه اتصال استخوان خاجی در پایین ستون فقرات با استخوان‌های لگن است. این مفصل‌ها با وجود حرکت محدود، نقش کلیدی در انتقال وزن بالاتنه به لگن و پاها دارند. هنگامی که این مفصل‌ها دچار التهاب، ساییدگی یا اختلال عملکرد شوند، درد ساکروایلیاک بروز می‌کند.

این درد ممکن است شبیه سیاتیک یا دیسک کمر باشد، زیرا به پا تیر می‌کشد، اما برخلاف سیاتیک معمولاً با بی‌حسی یا ضعف عصبی همراه نیست.

عواملی مانند ایستادن طولانی، راه رفتن زیاد، بالا رفتن از پله یا حرکات چرخشی لگن می‌توانند شدت آن را افزایش دهند. درد اغلب در ناحیه لگن و پهلو احساس می‌شود و برای تشخیص دقیق معمولاً از MRI یا CT اسکن استفاده می‌شود.

بیماری نخاعی گردنی

بیماری نخاعی گردنی وضعیتی است که در اثر تغییرات فرسایشی ستون فقرات گردنی، مانند آرتروز مفاصل مهره‌ای، ضخیم شدن لیگامان‌ها یا بیرون‌زدگی دیسک، ایجاد می‌شود و به دنبال آن نخاع تحت فشار قرار می‌گیرد. این فشار باعث اختلال در انتقال پیام‌های عصبی از مغز به اندام‌ها می‌شود.

در بیماری نخاعی گردنی درد و گزگز معمولاً در دست‌ها و گردن احساس می‌شود اما در حالت شدیدتر ممکن است درد به پاها نیز انتشار پیدا کند و بیمار تصور کند دچار سیاتیک شده است. علائمی مانند راه رفتن نامتعادل، احساس سنگینی یا سفتی در هر دو پا، و ضعف حرکتی از علائم مشابه سیاتیک هستند.

نشانه هشداردهنده مهم زمانی است که مشکلات مثانه یا روده همراه با سفتی و سنگینی هر دو پا بروز کند، زیرا در این حالت احتمال بیماری نخاعی گردنی بیش از سیاتیک است.

عفونت باکتریایی عضلات

یک عفونت نادر اما جدی عضلات اسکلتی پیومیوزیت (Pyomyositis) است که معمولاً بر اثر رشد باکتری‌ها در بافت عضلانی ایجاد می‌شود. این عارضه بیشتر عضلات بزرگ بدن مانند ران، لگن و شانه را درگیر می‌کند و در گروه‌های پرخطر مانند کودکان، نوجوانان و افرادی با ضعف سیستم ایمنی، دیابت، ایدز یا سوءتغذیه شایع‌تر است؛ با این حال، حتی در افراد سالم نیز، به‌ویژه در مناطق گرمسیری، امکان بروز آن وجود دارد.

اگر عفونت در عضلات لگن یا باسن رخ دهد، تورم و تجمع چرک می‌تواند به عصب سیاتیک فشار وارد کرده و علائمی شبیه سیاتیک واقعی از جمله درد تیرکشنده به پا، بی‌حسی یا ضعف عضلانی ایجاد کند. تشخیص این بیماری معمولاً با آزمایش خون و MRI امکان‌پذیر است و درمان آن عمدتاً با آنتی‌بیوتیک صورت می‌گیرد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنم؟

پزشک‌ها همیشه هنگام معاینه‌ی بیماران مبتلا به کمردرد یا سیاتیک به دنبال علائمی هستند که نشان می‌دهد ممکن است علت جدی‌تری وجود داشته باشد، در صورت بروز هریک از این علائم باید سریعاً بررسی‌های جدی‌تری انجام شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنم

در مراحل ابتدایی سیاتیک، زمانی که مدت علائم کمتر از ۶ هفته باشد و شدت درد زیاد نباشد، معمولاً نیازی به انجام تصویربرداری MRI نیست. اما در شرایطی که؛

  • احتمال شکستگی یا لغزش مهره‌ها مطرح باشد
  • وقتی درد بیش از ۶ تا ۸ هفته ادامه پیدا کند
  • در صورت بروز علائم عصبی شدید مانند ضعف پا و بی‌اختیاری ادرار

پزشک ممکن است توصیه به درمان‌های تخصصی کند.

اگر درد تیرکشنده در پا، بی‌حسی، گزگز یا ضعف عضلانی دارید و این علائم بیش از ۶ هفته ادامه داشته یا در حال شدیدتر شدن هستند، نباید آن را ساده بگیرید. اولین قدم برای بهبود، تشخیص درست است. کاهش درد و بهبود عملکرد، با درمان‌هایی مثل مصرف داروهای ضدالتهاب، تزریق آمپول سیاتیک، فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی و در موارد خاص جراحی صورت می‌گیرد. برای بررسی دقیق و دریافت درمان تخصصی، می‌توانید از متخصصان در کلینیک جراحی نیک مشاوره بگیرید.

چگونه از بازگشت سیاتیک جلوگیری کنیم؟

پیشگیری از بازگشت یا تشدید سیاتیک اهمیت زیادی دارد، زیرا این عارضه می‌تواند به درد مزمن، افت کیفیت زندگی و تحمیل هزینه‌های درمانی سنگین منجر شود.

آمارها نشان می‌دهد تا حدود ۳۰٪ از بیماران طی یک سال دوباره با عود بیماری مواجه می‌شوند (منبع). برای کاهش این خطر، باید از یک رویکرد چندجانبه استفاده کرد شامل تغییر سبک زندگی، فیزیوتراپی و روان‌درمانی است.

بازگشت سیاتیک

ترک سیگار و مدیریت وزن: سیگار کشیدن با افزایش التهاب و تخریب دیسک‌ها، شانس ابتلا یا تشدید سیاتیک را بالا می‌برد؛ بنابراین ترک سیگار یکی از راه‌های مؤثر پیشگیری است. همچنین حفظ وزن مناسب باعث می‌شود فشار کمتری به ستون فقرات وارد شود و احتمال بروز دردهای سیاتیکی کاهش یابد (منبع).

فعالیت بدنی: ورزش منظم، به‌ویژه حرکات هوازی و تمرینات تقویتی، نقشی مهم در محافظت از بدن در برابر سیاتیک دارد. در حالی که فعال‌ماندن هم در بلندمدت مفید است، انجام تمرینات ورزشی منظم می‌تواند در کوتاه‌مدت اثر پیشگیرانه و تسکین‌دهنده بیشتری داشته باشد (منبع).

اصلاح ارگونومی: برخی مشاغل به دلیل بلند کردن مکرر اجسام یا قرار گرفتن در وضعیت‌های بدنی نادرست، خطر ابتلا به سیاتیک را افزایش می‌دهند. یادگیری روش صحیح بلند کردن بار و استفاده از صندلی‌های استاندارد می‌تواند تا حد زیادی از این آسیب‌ها پیشگیری کند (منبع).

فیزیوتراپی: تمرینات تخصصی فیزیوتراپی، به‌ویژه حرکات عصبی و تمرینات هدفمند، می‌توانند هم درد را کاهش دهند و هم عملکرد بدن را بهبود بخشند. تقویت عضلات مرکزی نیز نقش مهمی در کاهش فشار بر ستون فقرات و پیشگیری از عود سیاتیک دارد (منبع).

روان‌درمانی شناختی-رفتاری: رویکردهای روانی–اجتماعی با تمرکز بر عواملی که در مزمن‌شدن درد نقش دارند، می‌توانند شدت درد را کاهش دهند و عملکرد فرد در زندگی و کار را بهبود بخشند. ترکیب این روش‌ها با فیزیوتراپی معمولاً بهترین نتایج درمانی را به همراه دارد (منبع).

طب سوزنی: طب سوزنی یکی از روش‌های مؤثر در طب سنتی برای درمان کمردرد محسوب می‌شود که با تأثیر بر مسیرهای عصبی و کاهش التهاب می‌تواند درد و احتمال عود سیاتیک را کاهش دهد. تحقیقات نشان داده‌اند که این روش نسبت به دارو یا حتی طب سوزنی ساختگی اثربخشی بیشتری دارد (منبع).

سوالات متداول

آیا سیاتیک باعث فلج شدن می‌شود؟

خیر، در بیشتر موارد سیاتیک باعث فلج نمی‌شود؛ اما در صورت فشار شدید، دو طرفه و درمان‌نشده روی عصب، ضعف شدید یا فلج موضعی ممکن است رخ دهد.

آیا همیشه به جراحی نیاز است؟

خیر، اغلب بیماران با درمان‌های غیرجراحی بهبود می‌یابند و جراحی فقط در موارد شدید یا مقاوم به درمان توصیه می‌شود.

آیا سیاتیک درمان قطعی دارد؟

بله، با رفع علت زمینه‌ای و درمان صحیح، سیاتیک قابل درمان است؛ اما در برخی افراد احتمال عود وجود دارد.

آیا درد سیاتیک می‌تواند بدون کمردرد ظاهر شود؟

بله. در برخی افراد درد مستقیم در پا (به‌ویژه در باسن یا پشت ران) بروز می‌کند بدون اینکه کمر درد داشته باشند، چون محل اصلی فشار روی عصب لزوماً در خود کمر نیست.

آیا سیاتیک در اثر نشستن طولانی بدتر می‌شود؟

بله. نشستن طولانی به‌ویژه روی سطوح سخت یا همراه با کیف پول در جیب عقب می‌تواند فشار بیشتری به عصب وارد کند و علائم را تشدید کند.

آیا ورزش کردن سیاتیک را بدتر می‌کند یا بهتر؟

حرکات سنگین و ناگهانی می‌توانند بدتر کنند، اما تمرینات کششی و تقویتی مناسب (زیر نظر متخصص) یکی از بهترین روش‌های درمان و پیشگیری از عود سیاتیک است.

آیا درد سیاتیک در بارداری شایع است؟

بله. تغییرات هورمونی، افزایش وزن و فشار رحم بر ستون فقرات می‌تواند سیاتیک ایجاد کند، ولی معمولاً پس از زایمان برطرف می‌شود.

فهرست مطالب